Hacı Efendinin (Abdurrahman Saraç/ Menderes Saracın Babası) asker dönüşünde yaşanmış bir
hikaye anllatılır. Çok sevildiği için ata sözü gibi her zaman mutlaka göndermeler yapılır. Eskiden
askerlik süresi çok uzunmuş. Bildiğim 24 ay. Daha fazla da olabilir. O zamanlar gurbetlik fazla yokmuş.
Uzun askerlik süresi insanlar üzerinde çeşitli değişikliklere sebep olurmuş. Giyim kuşam, konuşma vb.
Gelelim Hikayeye;

Hacı Efendi askerden döner. Döner ama Hacı Efendi bildikleri Hacı Efendi değildir. Kılık kıyafet değişmiştir.
Hepsinden önemlisi konuşması değişmiştir. Artık İstanbul ağzıyla konuşmaktadır.

Köyün toplantı yerinde ahaliye; "Kardeşim köyde hiç fakir fukara yok mu? Beni bir traş etse de üçbeş kuruş versek."
der. Der ama bu hava köylüye biraz dokunur.

Köylü kendi arasında "Ya bu adamın kaç lira parası var da böyle hava atıyor. Gelin bunun kaç lira parası olduğunu bir hesap edelim." derler. Otururlar hesaba; askere gideken kaç lirası vardı, nerede askerlik yaptı, nereye kaç lira
harcadı kalem kalem hesabedilir. En sonunda bir rakam ortaya çıkar.

Yine böyle bir konuşmalarında Hacı Efendiye derler; " Ne hava atıyon cebinde topu topu 147 kuruş para var."
Hacı Efendi çok şaşırır ve şu tarihi cümlesini orada sarfeder; "Arkadaş elin adamı cebinde kaç lira olduğunu
biliyor."

Mustafa kaya

• Yeni Ekle
• Ara

Yorumlar (0)

Yorum yaz

Your Contact Details:

Adınız:

E-posta:

Web Sayfası:

Yorumlar:

Başlık:

UBB Kodu:         -renk-susiyahmaviküpeçiçeÄ‘igriyeÅŸilıhlamurkahverengihakizeytinmorkırmızıgümüşiturkuazbeyazsarı -boyut-çok küçükküçükortabüyükçok büyük

Message:

Security

Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2