|
PerÅŸembe, 27 AÄŸustos 2009 15:33 |
|
Selam birde ben yazayım dedim ........... Bundan 8 yıl önce eşim ve ben hastayız, göz nezlesi olmuşuz, yatıyoruz. Dedik ki haydi bir akraba ziyaretine gidelim. Gençlik ya yerimizde hastada olsak duramıyoruz. Giyinip çıktık az ilerde otobüs durağında otobüs bekliyoruz ama eşimin ve benim gözümüzden öyle yaş akıyor ki sanki hüngür hüngür ağlıyoruz gerçi ağlasak inanın böyle ağlayamayız. Elimizde mendil gözümüzü burnumuzu silip duruyoruz az sonra durağa birkaç kişi daha geldi bize bakıyorlar. Hayırdır neden ağlıyorsunuz diye sorunca ben hemen büyük  amcamız vefat etmiş dedim. Kadın vah vah başınız sağ olsun dedi. Ben ve eşim gülmemek için kendimizi zor tutuyoruz. duraktakilerin otobüsü geldi ve onlar gitti. Biz başladık gülmeye derken bizim otobüs geldi ve otobüse biniyoruz hem de gülüyoruz ama elimizde mendil gözümüzü silmekten açamıyoruz. Derken arabadaki yolculardan biride ben hem ağlayanı hem de güleni ilk kez görüyorum diyince artık gülmekten koptuk. Tüm yolcuların gözü bizim üstümüzdeydi. Halen hatırladıkça gülmekten kendimizi alamıyoruz.
Â
Yazan:Züleyha ATASOY
Â
|
|
Son Güncelleme: Salı, 08 Eylül 2009 11:21 |